Borówka wysoka, zwana też amerykańską, to krzew z rodziny wrzosowatych. Dorasta do wysokości 2 m. Ma odporne na mróz kwiaty (szkodzi im dopiero temperatura -7 st.C). Owoce są niebieskie z jasnym zielonkawobiałym miąższem, dojrzewają nierównomiernie, co oznacza, że z jednej rośliny można je zbierać przez mniej więcej dwa tygodnie. Zawierają: cukry, witaminę C, antocyjany i dużo pektyn, regulujących poziom cholesterolu i wchłaniających substancje toksyczne. Pomagają
w leczeniu biegunek, wpływają korzystnie na wzrok.

Borówka najlepiej rośnie na glebie kwaśnej (pH 3,5-5,0) o wysokiej zawartości próchnicy, przepuszczalnej i wilgotnej. Krzewy należy sadzić co 1,5 m, około 5 cm głębiej, niż rosły w szkółce. Najlepiej robić to jesienią lub wiosną, ale krzewy sprzedawane w pojemnikach można sadzić także latem. System korzeniowy borówki jest płytki i przystosowany do gleb wilgotnych, dlatego podstawowym zabiegiem jest regularne podlewanie krzewów. Co roku wiosną należy je zasilić nawozem przeznaczonym dla borówek i powtórzyć zabieg 1-2 razy, zgodnie z zaleceniami na opakowaniu. Ziemię wokół krzewów ściółkujemy, by zabezpieczyć ją przed parowaniem i utratą wody (szczególnie, gdy rośliny uprawiane są na glebie lekkiej, o niskiej zawartości próchnicy). Na ściółkę nadają się torf wysoki, trociny drzew iglastych i kora. Rozkładamy je wokół krzewu w promieniu 50-80 cm, na grubość 3-5 cm (torf mieszamy płytko z ziemią). Trzeba ją uzupełniać co roku.
Krzewy borówek wysokich wymagają cięcia. Przez pierwsze 3 lata po posadzeniu usuwamy jedynie pędy słabe i chore. Wczesną wiosną, przed ruszeniem wegetacji wycinamy je, a pozostałe pędy przycinamy na kilka oczek. Od czwartego-piątego roku trzeba zacząć cięcie prześwietlające, by pobudzić wzrost krzewu i zapewnić stałe plony. Usuwa się wówczas najstarsze pędy. Borówka najlepiej owocuje na pędach 2-3-letnich, najwyżej 4-letnich. W dobrze prowadzonym krzewie powinno być 6-8 pędów głównych.