Różowo kwitnąca bylina półcienistych miejsc, która ożywia ogrody późnym latem i jesienią. Jest to piękna późno kwitnąca bylina do miejsc półcienistych o dużej wilgotności. Doskonale sprawdzi się w naturalistycznych, wiejskich i nowoczesnych ogrodach przydomowych.

Anemony dość wcześnie, bo już w połowie kwietnia, wypuszczają ciemnozielone, ząbkowane liście, które w przeciągu miesiąca tworzą na rabacie zgrabną kępę zieleni. Bylina szybko zwiększa swą objętość do końca czerwca wytwarzając masę liści o średnicy 50 - 70cm. Pod koniec lipca i na początku sierpnia z kępy wyłaniają się długie ok. 90cm wyprostowane łodygi z licznymi rozgałęzieniami, zakończone pączkami kwiatowymi.
Kwiaty są spore, złożone z okrągłych różowych płatków, ułożonych w podwójnym rzędzie, skupionych dookoła jasnożółtego środka. Całość osiąga około 7cm średnicy. Bylina nie wymaga usuwania przekwitłych kwiatostanów, ładnie powtarzając kwitnienie minimum przez 5 tygodni, a w dogodnych warunkach nawet do końca października. W listopadzie zawilec zaczyna żółknąć i przechodzić powoli w stan uśpienia, sygnalizując nieuchronne nadejście zimy.

Zawilce japońskie najlepiej czują się i utrzymują zdrowie na półcienistych, stale, lecz umiarkowanie wilgotnych rabatach o żyznym, próchniczym podłożu z dodatkiem gliny, która długo utrzymuje wilgoć. W takich warunkach roślina najobficiej i najdłużej kwitnie, ciesząc właściciela licznymi kwiatami. W mniej sprzyjających warunkach np. w pełnym słońcu czy mocniej ocienionym miejscu roślina również będzie rosła lecz, może dojść do poparzenia delikatnych liści lub słabego (a nawet zaniku) kwitnienia.
Zawilce wymagają gleb stale umiarkowanie wilgotny, o czym należy pamiętać, gdyż nie tolerują przesuszania.
Anemony są natomiast dość tolerancyjne względem pH podłoża i urosną na glebach od lekko zasadowych po lekko kwaśne. Nie tolerują natomiast zimnych i zbyt mokrych (gliniastych i ilastych) gleb, w których dochodzi do gnicia ich podziemnych kłączy.
Z zabiegów pielęgnacyjnych, jakie roślina wymaga, to wiosenne ściółkowanie kompostem i jesienne obcinanie żółknących łodyg. Warto zastosować zimowe osłanianie - pomimo sporej mrozoodporności rośliny, zwłaszcza na najmłodszych egzemplarzach.