Jeżówka jest bardzo prostym i efektownym kwiatem, który może urozmaicić każdy przydomowy ogród. Ta piękna roślina należy do rodziny astrowatych i pochodzi z prerii Ameryki Północnej. Obecnie jest kwiatem bardzo popularnym w Europie ze względu na niskie wymagania, łatwość uprawy i wysokie walory dekoracyjne. W Polsce uprawiana jest przede wszystkim jeżówka purpurowa. Ten gatunek wyróżnia się okazałymi kwiatostanami w kolorze purpurowym lub fiołkoróżowym. Środek kwiatu jest duży, wypukły o kolorze brązowo-żółtym, który wyglądem przypomina jeża. Pędy są sztywne i wniesione do góry – roślina może osiągnąć 1,5 m wysokości. Liście są szorstkie, sztywne i łukowato wygięte o kolorze ciemnozielonym. Jeżówka kwitnie od lipca do października.

Jeżówka jest rośliną stosunkowo łatwą w uprawie, wymaga jedynie odpowiedniej gleby i stanowiska. Jeżówka powinna rosnąć w miejscu słonecznym, ewentualnie lekko zacienionym, na podłożu żyznym i przepuszczalnym - może to być gleba piaszczysto-gliniasta. Nie znosi gleb lekkich i piaszczystych, natomiast lubi obszary, na których występują wysokie opady deszczu.

Jest rośliną, którą stosuję się w przemyśle farmaceutycznym, dlatego coraz częściej zakładane są plantacje jeżówki. Najlepsze stanowisko pod uprawę plantacji, to te na którym wcześniej rosły rośliny okopowe uprawiane na pełnej dawce obornika lub po roślinach motylkowych. Plantację można uzyskać poprzez wysiew nasion do gruntu, wysadzenie rozsady lub przez wysadzenie sadzonek uzyskanych z podziału roślin matecznych. Największe plony dają plantacje, w których stosuje się metodę wysiewu nasion do gruntu. Nasiona należy wysiać w kwietniu. Optymalna dawka to 2 kg na hektar, na głębokość 0,5-1,0 cm, w rzędy co 40 cm. Plon otrzymuje się w drugim roku użytkowania plantacji.